ميكرد و افترا بر خدا مىبست عبد اللَّه بن سبا بود . كشى در كتاب خود مينويسد كه بعضى از دانشمندان گفته‌اند عبد اللَّه بن سبا مردى يهودى بود اسلام آورد و علي را دوست ميداشت او در زمان يهودى بودن خود نيز در باره يوشع بن نون وصى موسى غلو داشت همين اعتقاد را در باره علي نيز پس از درگذشت پيامبر اكرم پيدا كرد . عبد اللَّه بن سبا از كسانى بود كه از همه مشهورتر و آشكاراتر امامت علي را واجب ميدانست و اظهار بيزارى از دشمنان علي عليه السّلام مينمود و مخالفين او را آشكارا معرفى ميكرد و آنها را نسبت بكفر ميداد ( اعتقاد بكفر مخالفين علي از عقايد مخصوص بعبد اللَّه بن سبا لعنة اللَّه عليه بود ) به همين جهت بعضى از مخالفين شيعه مدعى شده‌اند كه اصل تشيع و رفض از يهودان گرفته شده . رجال كشى : مسمع ابى سيار از مردى از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه وقتى كه علي عليه السّلام از پيكار اهالى بصره فراغت جست هفتاد نفر از سياهپوستان و هنديان آمده به او سلام كردند و بلهجه خود با آن جناب صحبت كردند علي عليه السّلام به زبان خودشان جواب آنها را داد . به آنها فرمود من آن طورى كه شما ميگوئيد نيستم من بنده‌اى مخلوق خدايم آنها نپذيرفتند گفتند تو همان خدائى . فرمود : اگر از عقيده‌ى خود برنگرديد و توبه ننمائيد شما را خواهم كشت آنها امتناع ورزيده توبه نكردند دستور داد چند چاه بكنند چاه‌ها آماده شد بعد اين چاه‌ها را بهم متصل نمود و آنها را در ميان آنها انداخت سپس سر آنها را بست و در يكى از آن چاه‌ها آتش افروخت كه كسى در آن چاه نبود دود آن چاه‌ها را فرا گرفت و كشته شدند . رجال كشى : ابن مسكان از ضريس نقل مىكند كه ابو خالد كابلى به من گفت من جريانى را براى شما نقل ميكنم كه اگر در حال حيات من آن را مشاهده كنيد پيشانى مرا باحترام خواهيد بوسيد و اگر قبل از آن من بميرم برايم